Μια φορά κι έναν καιρό, σε ένα μικρό χωριό που το λέγαν Ψαχνά, γεννήθηκε ένα παιδί με μεγάλη αγάπη για τη μουσική. Το όνομά του ήταν Αλέκος. Όταν έπαιζε βιολί, οι νότες έπαιρναν φωτεινά χρώματα και χόρευαν γύρω του σαν μικρές πεταλούδες.
Ο παππούς και ο μπαμπάς του, που κι αυτοί ήξεραν να παίζουν μουσική, του δίδαξαν τα πρώτα τραγούδια. Από πολύ μικρός, ο Αλέκος άρχισε να ταξιδεύει από χωριό σε χωριό, παίζοντας σε πανηγύρια. Κάθε φορά που τραβούσε το δοξάρι του, οι άνθρωποι χαμογελούσαν, χόρευαν και τραγουδούσαν μαζί του.
Όταν μεγάλωσε, ο Αλέκος αποφάσισε να φύγει για την Αθήνα, γιατί ήθελε να μοιραστεί τη μουσική του με ακόμα περισσότερους ανθρώπους. Εκεί, τα τραγούδια του έγιναν διάσημα: το βιολί του μιλούσε για τα νησιά, τα βουνά και τις παραλίες, για τις γιορτές και τα πανηγύρια, και όλοι μαγεύονταν από τη μουσική του.
Μια μέρα, το μαγικό βιολί του Αλέκου τον πήρε μαζί του σε ένα μεγάλο ταξίδι… πέρα από τη θάλασσα, πάνω σε σύννεφα που μοιάζαν με μουσικά πεντάγραμμα, και τον οδήγησε σε χώρες μακριά, όπου οι άνθρωποι δεν είχαν ξανακούσει τέτοια μουσική. Εκεί, οι νότες του χόρευαν στα σοκάκια και στις πλατείες, και όλοι τον αγάπησαν.
Ο Αλέκος ποτέ δεν ξέχασε το χωριό του. Όποτε έπαιζε, θυμόταν τα Ψαχνά, τις γιορτές και τους φίλους του, και τα τραγούδια του γέμιζαν χαρά και αγάπη για την παράδοση του τόπου του.
Και έτσι, ακόμα και σήμερα, αν ακούσεις ένα μαγικό βιολί να παίζει, μπορεί να είναι ο Αλέκος που ταξιδεύει με τις νότες του, θυμίζοντας σε όλους ότι η μουσική μπορεί να κάνει τον κόσμο πιο φωτεινό και πιο χαρούμενο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου